Αρχαία Ελλάδα

ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ: ΕΛΛΗΝΑΣ ΓΙΝΕΣΑΙ, ΔΕΝ ΓΕΝΝΙΕΣΑΙ !

     Ο Πλούταρχος στο σπουδαίο έργο του "Περί της Αλεξάνδρου τύχης", μας προσφέρει πολύτιμα στοιχεία για τον χαρακτήρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Γράφει λοιπόν ο Πλούταρχος για το πως ο Αλέξανδρος αντιμετώπιζε τους κατακτημένους λαούς. Είναι γνωστό ότι ο Αριστοτέλης τον είχε προτρέψει να τους φέρεται ως φυτά ή ζώα αλλά ο Αλέξανδρος προτίμησε να αγνοήσει την συμβουλή του, κατά τα άλλα σοφού, Αριστοτέλη και να τους αντιμετωπίσει ως ισότιμους και αδελφούς του. Για το λόγο αυτό διακήρρυτε την ισότητα όλων και προέτρεπε τους μεικτούς γάμους και ο ίδιος νυμφεύτηκε Περσίδες πριγκίπισσες. 

     Το απόσπασμα όμως που είναι αποκαλυπτικό των αντιλήψεων του είναι εκείνο που λέει πως ο Αλέξανδρος δεν ξεχώριζε τον Έλληνα ή τον ξένο από τα ρούχα που φορούσε ή από τα όπλα που κρατούσε αλλά από την αρετή ή την κακία που είχε στο χαρακτήρα του. Έλληνα θεωρούσε τον άνθρωπο εκείνο που είχε μέσα του αρετή, ανεξάρτητα αν ήταν Έλληνας ή ξένος και βάρβαρο θεωρούσε τον άνθρωπο εκείνο που είχε μέσα του κακία: "το δ' Ελληνικόν και βαρβαρικόν μη χλαμύδι, μηδέ πέλτη, μηδ' ακινάκη, μηδέ κάνδυι διορίζειν, αλλά το μεν Ελληνικόν αρετή το δε βαρβαρικόν κακία τεκμαίρεσθαι"

 

Οι πράξεις απέναντι στα λόγια. Ο Μέγας Αλέξανδρος και οι φιλόσοφοι κατά τον Πλούταρχο

      

 

   "Δι έργων εφιλοσόφουν"

     Ο βιογράφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου, Πλούταρχος, στο έργο του "Περί της Αλεξάνδρου τύχης" επαινεί τον Αλέξανδρο γιατί έκανε πράξεις και δεν έμεινε σε αερολογίες. Αναρωτιέται ποιος είχε μεγαλύτερη επίδραση στον κόσμο, οι φιλόσοφοι που απευθύνονταν σε (λίγους) ομόγλωσσους και ευφυείς ανθρώπους (εκ των οποίων μάλιστα μερικοί δεν πείστηκαν από τα λόγια τους) ή ο Αλέξανδρος του οποίου οι "μαθητές" ήταν τα μυριάδες αλλόγλωσσα πλήθη της Ασίας; 

 

O Ηράκλειτος, η "κοινή λογική" και η βλακεία

 

Αθάνατες φράσεις του Ηράκλειτου του Εφέσιου, παρμένες από το χαμένο έργο του «Περί Φύσεως»:

 

    "Για αυτό πρέπει να ακολουθούμε τον κοινό λόγο (κοινή λογική). Οι περισσότεροι όμως άνθρωποι ζουν σαν να έχουν ιδιωτική σκέψη".

(Στην προκειμένη περίπτωση οι άνθρωποι δεν ακολουθούν την κοινή λογική αλλά ο καθένας σκέφτεται όπως θέλει εκείνος. Παρεμπιπτόντως, ιδιώτης = ο μη συμμετέχων στα κοινά, δηλαδή άχρηστος, κατά τους αρχαίους Αθηναίους, πέρασε στα αγγλικά ως idiot = ηλίθιος).

"Όσοι δεν μπορούν να κατανοήσουν (τον κοινό λόγο), όταν τον ακούν μοιάζουν με κουφούς. Για αυτούς μαρτυρεί το ρητό «παρόντες απόντες»".

Εγγραφή στο Αρχαία Ελλάδα