Ορισμός του βλακός από τον Ηράκλειτο - Τουρκοφοβία ίσον βλακεία!

                                                              

 

                                   «Βλαξ άνθρωπος επί παντί λόγωι επτοήσθε φιλεί»

     Ο αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Ηράκλειτος μας δίνει μέσα σε μία μικρή πρόταση μία εκπληκτική περιγραφή του βλάκα: Βλάξ είναι εκείνος που συνηθίζει να φοβάται σε κάθε λόγο που ακούει. Φόβος ίσον βλακεία.

 

     Χωρίς να παραγνωρίσουμε άλλες, σημαντικές ιδιότητες του βλακός,  νομίζουμε ότι με βάση αυτό τον σύντομο ορισμό της βλακείας, σχηματίζουμε μια πολύ άσχημη εικόνα για τη σημερινή ελληνική Θράκη. Η βλακεία είναι μεγάλη, γιατί ο φόβος είναι μεγάλος. Η τουρκοφοβία στη Θράκη μαρτυρείται έντονα στην εποχή του Μακεδονικού Αγώνα.

     Ενώ όλη η Μακεδονία είχε ξεσηκωθεί για τον εθνικό αγώνα, οι Θρακιώτες, παρόλο που η συμφορά της γειτονικής ανατολικής Ρωμυλίας είχε μόλις συμβεί και οι πρόσφυγες που περνούσαν από την περιοχή διεκτραγωδούσαν τις συμφορές τους από τους κομιτατζήδες, αυτοί παρέμεναν απολύτως απαθείς. Ο Στυλιανός Γονατάς, που στάλθηκε να οργανώσει τη Θράκη το 1907, έγραψε στην έκθεσή του περί της καταστάσεως στη Θράκη ότι στην περιοχή αυτή είναι εξαιρετικά δύσκολο να γίνει εθνικός αγώνας γιατί υπάρχει «μεγίστη λειψανδρία», δηλαδή δεν μπορούν να βρεθούν άτομα και υπάρχει μεγάλη τουρκοφοβία: σύμφωνα με τα λόγια του, οι Θρακιώτες είναι «λίαν τουρκόφοβοι».

     Τρεις γενιές μετά, τα πράγματα δεν δείχνουν να έχουν αλλάξει δραματικά. Ο Θρακιώτικος πληθυσμός παρακολουθεί άνευρα και παθητικά τον σταδιακό εκτουρκισμό της περιοχής. Δημόσιοι υπάλληλοι που θα έπρεπε να εφαρμόσουν το νόμο απέναντι στις παρανομίες του τουρκικού εθνικισμού παραμένουν απαθείς λόγω φόβου απέναντι στον Τούρκο. Οι τοπικοί άρχοντες, που στο μυαλό τους «εξουσία ίσον τουρκικοί ψήφοι», φοβούνται να πουν απαγορευμένες λέξεις (Πομάκος, Ρωμά, κ.α.) ενώ κλείνουν και αυτοί τα μάτια στις παρανομίες του τουρκικού εθνικισμού. Μέρος του τοπικού πληθυσμού με οικονομικές εξαρτήσεις από το μουσουλμανικό του πελατολόγιο τρέμει μην καταλάβει ο Χασάν ή ο Χουσεΐν ότι υπάρχει περίπτωση να είναι πατριώτης. Άλλο μέρος έχει έναν αόριστο φόβο πως αν κρατήσει μια πατριωτική στάση θα του συμβεί κάτι ακαθόριστο και αόριστο.

     Η Θράκη εκτουρκίζεται και οι άνθρωποι φοβούνται μήπως τους πουν τίποτα οι βιαστές τους. Το περιστατικό αυτό θυμίζει έντονα την περίπτωση των Χίων το 1821 που ενώ τους πήγαιναν οι Τούρκοι για να τους σφάξουν, αυτοί προέτρεπαν ο ένας τον άλλο να μην φωνάζουν μεταξύ τους τίποτε άσχημο για την Τουρκία μην τυχόν και τους ακούσει ο αγάς και τους κάνει τίποτε … χειρότερο!