Μαρτυρολόγιο Ελλήνων της Μακεδονίας - περίοδος Μακεδονικού Αγώνα

   Τα εδάφη της Μακεδονίας και της Θράκης ήταν πάντα στο στόχαστρο του βουλγαρικού εθνικισμού αφού αποτελούσαν μέρος της Βουλγαρικής "Μεγάλης Ιδέας". Οι βουλγαρικές συμμορίες που συστήθηκαν για τον ανταρτοπόλεμο στη Μακεδονία, αντί να στραφούν  κατά των αποικιοκρατών Οθωμανών Τούρκων, στράφηκαν πολύ γρήγορα κατά των ορθόδοξων Ελλήνων.

Ορισμός του βλακός από τον Ηράκλειτο - Τουρκοφοβία ίσον βλακεία!

                                                              

 

                                   «Βλαξ άνθρωπος επί παντί λόγωι επτοήσθε φιλεί»

     Ο αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Ηράκλειτος μας δίνει μέσα σε μία μικρή πρόταση μία εκπληκτική περιγραφή του βλάκα: Βλάξ είναι εκείνος που συνηθίζει να φοβάται σε κάθε λόγο που ακούει. Φόβος ίσον βλακεία.

 

     Χωρίς να παραγνωρίσουμε άλλες, σημαντικές ιδιότητες του βλακός,  νομίζουμε ότι με βάση αυτό τον σύντομο ορισμό της βλακείας, σχηματίζουμε μια πολύ άσχημη εικόνα για τη σημερινή ελληνική Θράκη. Η βλακεία είναι μεγάλη, γιατί ο φόβος είναι μεγάλος. Η τουρκοφοβία στη Θράκη μαρτυρείται έντονα στην εποχή του Μακεδονικού Αγώνα.

Ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος επίτιμος δημότης Θράκης!

 

     Ένας από τους καταστροφείς του Ελληνισμού είναι και ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος. Ανήκε στους Φαναριώτες της Κωνσταντινούπολης, την κάστα αυτή που ο λαός αποκαλούσε «παιδιά των Τούρκων». Μεγαλωμένοι στον περίγυρο των σουλτανικών αυλών και κατέχοντας αξιώματα στην οθωμανική διοίκηση, οι Φαναριώτες έγιναν οι καλύτεροι μαθητές στις βρώμικες μεθόδους των Οθωμανών: δωροδοκίες (μπαξίσια), υπονομεύσεις των καλυτέρων, κλέφτες τίτλων και ιδεών, κολακείες, ραγιαδισμός, μίσος για τους άξιους.

     Ο ίδιος βρέθηκε στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες, στην αυλή του Κωνσταντίνου Καρατζά. Εμπνευστής του αποτέλεσε ένας άλλος Φαναριώτης και μάλιστα συγγενής του, ο συνονόματος του και εξάδελφός του, Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος. Εκείνος, ο εξάδελφος Αλέξανδρος είχε την φαεινή ιδέα πηγαίνοντας στη Ρωσία να παρουσιαστεί ως «Έλληνας πρίγκιπας», τίτλο που μόνος του επινόησε, προκειμένου να ξεγελάσει τους Ρώσους. Πράγματι, οι αφελείς Ρώσοι τον πίστεψαν και έτσι προσπορίστηκε εξυπηρετήσεις και ευκολίες που ποτέ του δεν θα είχε.

Ορισμός του Ραγιά από τον Ίωνα Δραγούμη

 

 Επειδή στην ελληνική ιστορία (από την Άλωση και μετά) το φαινόμενο του ραγιαδισμού είναι πολύ έντονο ανάμεσα στους νεοέλληνες, παραθέτουμε έναν ορισμό του Ίωνα Δραγούμη που περιγράφει πολλούς σύγχρονους Θρακιώτες, ανεξαρτήτως  κοινωνικής θέσης ή οικονομικής κατάστασης, καθώς ο ραγιαδισμός είναι φαινόμενο που διατρέχει όλες τις κοινωνικές τάξεις, όπως απέδειξε η ιστορία. Ο ραγιαδισμός, ως φαινόμενο, είναι άμεσα συνδεδεμένος με τη βλακεία, σύμφωνα και με τον ορισμό του Ηράκλειτου που λέει ότι ο βλαξ συνηθίζει να φοβάται σε κάθε λόγο που ακούει.

«Ραγιάς είναι εκείνος που τρέμει τους μπάτσους του Τούρκουπου είναι σκλάβος του φόβου – εκείνος που θα λαχταρούσε ίσως να ξελευθερωθεί, μα δεν τολμά ούτε να το ξεστομίσει – και κείνος, που ίσως δε λαχταρά τίποτε άλλο, παρά να ζήσει όπως και να είναι.

Ο ραγιάς είναι μισός άνθρωπος, είναι άνθρωπος μικρεμένος, που τα δέχεται όλα από τον κύριο του και δεσπότη του, που με μια ματιά του Τούρκου λίγο άγρια τον κάνει και χ…ται.

O Ηράκλειτος, η "κοινή λογική" και η βλακεία

 

Αθάνατες φράσεις του Ηράκλειτου του Εφέσιου, παρμένες από το χαμένο έργο του «Περί Φύσεως»:

 

    "Για αυτό πρέπει να ακολουθούμε τον κοινό λόγο (κοινή λογική). Οι περισσότεροι όμως άνθρωποι ζουν σαν να έχουν ιδιωτική σκέψη".

(Στην προκειμένη περίπτωση οι άνθρωποι δεν ακολουθούν την κοινή λογική αλλά ο καθένας σκέφτεται όπως θέλει εκείνος. Παρεμπιπτόντως, ιδιώτης = ο μη συμμετέχων στα κοινά, δηλαδή άχρηστος, κατά τους αρχαίους Αθηναίους, πέρασε στα αγγλικά ως idiot = ηλίθιος).

"Όσοι δεν μπορούν να κατανοήσουν (τον κοινό λόγο), όταν τον ακούν μοιάζουν με κουφούς. Για αυτούς μαρτυρεί το ρητό «παρόντες απόντες»".

Ο Γεώργιος Γρίβας - Διγενής και οι "ΑΤΙΜΟΙ"

     ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ «ΑΤΙΜΟΙ» ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΓΕΩΡΓΙΟ ΓΡΙΒΑ – ΔΙΓΕΝΗ

     Στον απελευθερωτικό Αγώνα της ΕΟΚΑ (1955 – 1959) που είχε μοναδικό σκοπό την Ένωση της Κύπρου με τη Μάνα Ελλάδα υπήρξαν και αυτοί που έκαναν τις «πάπιες» και δεν βοηθούσαν με κανέναν τρόπο τους αγωνιστές της ελευθερίας.

     Οι άθλιοι αυτοί μικροαστοί περιγράφονται από τον Ηγέτη της ΕΟΚΑ, Γεώργιο Γρίβα – Διγενή σε φυλλάδιο που κυκλοφόρησε η Οργάνωση (βλ. το βιβλίο "Αρχείον των Παρανόμων Εγγράφων του Κυπριακού Αγώνος, 1955 – 1959", β’  έκδ., Επιφανίου, Λευκωσία, 1984, σ. 94 – 95). Θεωρούμε πως τα φαινόμενα αυτά που περιγράφονται είναι διαχρονικά, ενώ διογκώνονται σε λαούς που βρίσκονται σε φάση έντονης παρακμής, όπως η σύγχρονη Ελλάδα.

     Το φυλλάδιο αφού θεωρεί ως αυτονόητο τον χαρακτηρισμό «άτιμος» για τους προδότες του Αγώνα, για τους αποικιοκράτες της Ιντέλιτζενς Σέρβις, και για τη Μεγάλη Βρετανία προχωράει σε καταγραφή των λεγόμενων «Ουδέτερων» και πως αυτοί είναι Άτιμοι του Αγώνα:

ΝΤΙΛΕΚ ΚΟΤΣ: ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΣΤΟΥΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΕΣ

     

 

       Την Τρίτη, 1.9.15, στα πλαίσια των εορτών Παλιάς Πόλης στην Ξάνθη, ο σύλλογος Μικρασιατών Ν. Ξάνθης « Αλησμόνητες Πατρίδες» φιλοξένησε στο χώρο της εκδήλωσης του την πασίγνωστη Τουρκάλα ερμηνεύτρια Ντιλέκ Κοτς. Ο κόσμος στο άκουσμα της παρουσίας της Κοτς έσπευσε και γέμισε ασφυκτικά το χώρο της εκδήλωσης.

     Η αγάπη των μελών των παρισταμένων για το πρόσωπο της συγκεκριμένης ερμηνεύτριας ήταν έκδηλη σε όλη τη διάρκεια της βραδιάς. Όταν λοιπόν ήρθε η στιγμή της να τραγουδήσει ο κόσμος άρχισε να την καταχειροκροτά ενώ εκείνη αμέσως ανταποκρίθηκε και ευχήθηκε σε σπαστά ελληνικά «καλή βραδιά» και έπειτα ευχαρίστησε στα τουρκικά τον κόσμο που την επευφημούσε.

     Εντύπωση όμως έκανε πως το τραγούδι με το οποίο ξεκίνησε το πρόγραμμά της ήταν το τούρκικο εθνικιστικό τραγούδι «Çanakkale içinde μέσα στο Τσανάκαλε». Το συγκεκριμένο τραγούδι τείνει να γίνει το εναρκτήριο  τραγούδι σχεδόν σε κάθε εκδήλωση που λαμβάνει χώρα στην ελληνική Θράκη και οργανώνεται από φορείς του τουρκικού εθνικισμού.

Αραβικά/Οθωμανικά στοιχεία του Έλληνα: το καφενείο

 

     Χαρακτηριστική συνήθεια των τεμπελχανάδων ανατολιτών ήταν κατεξοχήν το καφενείο. Ώρες ατελείωτες, καπνίζοντας ναργιλέδες και λέγοντας διάφορες ανοησίες, κάθονταν και άφηναν τον χρόνο να περάσει. Η συνήθεια αυτή πέρασε, μέσω της οθωμανικής αυτοκρατορίας, και στους υπόδουλους Έλληνες που απέκτησαν στο DNA τους όλες τις αρνητικές συνήθειες των Οθωμανών και των Ανατολιτών. 

     Σύμμαχος στην προσπάθειά μας να σκιαγραφήσουμε τον νεοελληνικό χαρακτήρα αποτελούν τα απομνημονεύματα των φιλελλήνων του 1821 και των ξένων περιηγητών. Έτσι, με βάση όσα έγραψε ο Γερμανός Ντάνενμπεργκ που ήρθε το 1822 στην επαναστατημένη Ελλάδα βλέπουμε πως οι Έλληνες είχαν υιοθετήσει την ανατολίτικη συνήθεια του καφενείου, και μάλιστα σε καιρό πολέμου.

     Ο Ντάνενμπεργκ, ερχόμενος τέλη Ιουνίου 1822 στο Άργος, γράφει: "Τα πρώτα χαλασμένα οικοδομήματα, που επισκευάσανε, ήταν τα καφενεία, επειδή είναι το πιο αναγκαίο συστατικό του τουρκικού και ελληνικού τρόπου ζωής" (βλ. Οι ανώδυνες παρατηρήσεις του Γερμανού φιλέλληνα Ντάνενμπεργκ, Αναστατικές εκδόσεις, σ.68)

Έκθεση Στυλιανού Γονατά για τη Θράκη (1907)

 

 

     Την ώρα που ο Μακεδονικός ελληνισμός αγωνίζονταν να κερδίσει την ελευθερία του (1900 - 1908) απέναντι σε πολλούς αντιπάλους (οθωμανική κυριαρχία, Βούλγαροι κομιτατζήδες, ρουμανική προπαγάνδα) ο ελληνισμός της Θράκης απαθέστατος και λίαν τουρκόφοβος αφού παρακολουθούσε με αδιαφορία τον ξεριζωμό των αδερφών τους από την ανατολική Ρωμυλία (βλ. και καταστροφή της Αγχιάλου το 1906), δεν συμμετείχε στον εθνικό Αγώνα. Αντίθετα, οι Βούλγαροι, καίτοι πληθυσμιακά λιγότεροι, έκαναν συστηματικό εθνικό Αγώνα στις δύο μεριές της  Θράκης (σημερινή ελληνική και τουρκική - αν. Θράκη).

     Για το λόγο αυτό στάλθηκε στην Αδριανούπολη ο αγωνιστής μακεδονομάχος Στυλιανός Γονατάς προκειμένου να οργανωθεί ο Θρακικός Αγώνας στην περιοχή. Δυστυχώς, ο Γονατάς "έσπασε τα μούτρα του" με τους Θρακιώτες αφού με χίλιες δυσκολίες κατόρθωσε να κάνει μία στοιχειώδη οργάνωση του ελληνισμού εκεί (βλ. και Απομνημονεύματά του). Έτσι, η περίφημη Έκθεση του για τη Θράκη αποτελεί ντοκουμέντο για τη συμπεριφορά των Θρακών στην κορύφωση των εθνικών αγώνων στην περιοχή. Επίσης, η Έκθεση του συνιστά τεκμήριο για να κατανοήσουμε τη  συμπεριφορά των Θρακιωτών απέναντι στον τουρκικό εθνικισμό σήμερα. Άλλωστε από το 1907 μέχρι σήμερα, έχουν περάσει τρεις γενιές ανθρώπων, ενώ το σύγχρονο ελληνικό κράτος έχει συμβάλλει και αυτό στην ενίσχυση του ανθρωπολογικού τύπου του τουρκόφοβου και αδιάφορου για την πατρίδα του Θρακιώτη.

     Παραθέτουμε χαρακτηριστικά αποσπάσματα της Έκθεσης, που αξίζει να προβληματίσουν τον κάθε σκεπτόμενο Έλληνα και να τον κινητοποιήσουν σε δράση:

Αθανάσιος Σουλιώτης - Νικολαΐδης: Το έθνος δεν είναι λόγια και θεωρίες, είναι πράξεις

     Ένας από τους μεγαλύτερους σύγχρονους Έλληνες είναι και ο Αθανάσιος Σουλιώτης - Νικολαΐδης. Απόγονος αγωνιστών του Σουλίου κληρονόμησε τα χαρακτηριστικά του αγωνιστή και με την ενεργό συμμετοχή του στον Μακεδονικό Αγώνα (με εντολή του Λάμπρου Κορομηλά, ηγήθηκε της Οργάνωσις Θεσσαλονίκης), οργάνωσε τους Έλληνες της Θεσσαλονίκης με τον πλέον αριστοτεχνικό τρόπο και κατόπιν πήγε στην Κωνσταντινούπολη όπου ίδρυσε μαζί με τον Ίωνα Δραγούμη την Οργανωση Κωνσταντινουπόλεως που αντιτάχθηκε στους Νεότουρκους και έβαλε εθνική οργάνωση και πειθαρχία στους Έλληνες της Πόλης και της ανατολικής Θράκης. Το έργο του έμεινε ανολοκλήρωτο στην Πόλη εξαιτίας της καταστροφικής συμμετοχής των πολιτικάντηδων στον Μικρασιατικό Αγώνα.

     Παραθέτουμε μερικές διαχρονικές του φράσεις, απαύγασμα σοφίας από τους εθνικούς του αγώνες. Ο Σουλιώτης χρησιμοποιούσε την κοινή λογική, κάτι που απουσιάζει από τον Νεοέλληνα:

Σελίδες

Εγγραφή στο Μεγάλη Θράκη RSS